Ρωτήστε τον Ψυχίατρο

Ρωτήστε τον Ψυχίατρο

Κάντε την ερώτησή σας. Μιλήστε γι αυτό που σας απασχολεί, είτε αν απλά θέλετε να το μοιραστείτε, είτε αν επιθυμείτε απάντηση από τον Ψυχίατρο. Οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις θα εμφανίζονται δημόσια και είναι ανώνυμες. Παρ’όλα αυτά, μπορείτε να δώσετε το e-mail σας, για να λάβετε ειδοποίηση σχετικά με την απάντηση που περιμένετε. Το e-mail σας, δεν δημοσιοποιείται, ούτε καταχωρείται.

Χρήστος Κακουλίδης,Ψυχίατρος-Ψυχοθεραπευτής

 

Μιλήστε για το θέμα που σας απασχολεί

 
 
 
 
 
 
-- Τα πεδία που μαρκάρονται με * , είναι απαραίτητο να συμπληρωθούν.
-- Το E-mail σας δεν δημοσιοποιείται.
-- Ο διαχειριστής διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύσει το κείμενό σας, αν δεν πληρεί τις προυποθέσεις.
22 entries.
Δέσποινα Δέσποινα έγραψε την 26 Σεπτεμβρίου 2018 at 19:25:
Είμαι η Δέσποινα και είμαι 21 χρόνων! Η χρονιά του 18 ήταν για εμένα μια χρονιά έντονη, πάντα ήμουν αγχώδης γενικά αλλά φέτος χωρίς να έχω πάει σε ειδικό, με βάση συμπτώματων και ότι ένιωθα, είχα βγάλει το συμπέρασμα κρίσεων πανικού ή αγχώδης διαταραχή! Βέβαια υπήρχαν διαστήματα που ηρεμουσε και άλλα που με άφηνε.. Τώρα είμαι στην φάση που δεν με έχουν πιάσει ξανά κρίσεις αλλά φοβάμαι το μέλλον και έχω αποκτήσει πολύ άσχημες σκέψεις! Νιώθω ότι έχω γίνει ευαίσθητη και ότι στην πρώτη δυσκολία θα γίνω σχιζοφρενής.. Ξέρω ότι κάνεις δεν μπορεί να ξέρει το μέλλον και πως σκέφτοντας μελλοντικά κάνω κακό στο τώρα μου αλλά ώρες ώρες δεν μπορώ να το ελέγξω! Φοβάμαι ότι θα συμβεί κάτι και θα είμαι τόσο αδύναμη να το αντιμετωπίσω που θα χάσω την λογική μου και θα τρελαθώ! Φοβάμαι! Τι να κάνω... Φοβάμαι ότι μπορεί να οδευω προς τα εκεί αλλά εγώ να μην το βλέπω και πρέπει κάποιος να με ελέγξει και να μου πει! Έχω κλείσει ραντεβού με έναν ψυχολόγο αλλά είναι για τον επόμενο μήνα! Ήθελα να το μοιραστώ με έναν ειδικό! Θα τρελαθώ? Πως μπορώ να αποβάλλω αυτή την σκέψη..
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο κάποιος που ταλαιπωρείται από μια διαταραχή πανικού, ή από μια έντονη νεύρωση γενικότερα, να φοβάται ότι μπορεί να τρελαθεί. Αλλά αυτό σε καμιά περίπτωση δεν ισχύει. Διαβάστε τα κείμενά μου σχετικά με τη διαταραχή πανικού https://www.psychiatrosonline.gr/category/keimena-psychologias/panic-disorder/ και απευθυνθείτε σε ειδικό, όπως και το έχετε δρομολογήσει, όπως αναφέρετε. Από εκεί και πέρα, αν το αποφασίσετε μπορώ να σας δω ονλάιν, για μια καλύτερη διαγνωστική προσέγγιση, αλλά όπως και να έχει σε καμιά περίπτωση δεν κινδυνεύετε να τρελαθείτε..
Πέρση Πέρση έγραψε την 26 Σεπτεμβρίου 2018 at 01:23:
Γεια σας. Είμαι 25 ετών και φοβάμαι ότι πάσχω από διασχιστική διαταραχή της ταυτότητας. Το πρόβλημά μου είναι ένα. Ότι αλλάζω συμπεριφορά, γλώσσα σώματος, τρόπο ομιλίας, τη φωνή μου ξαφνικά. Ακόμα και σε λιγότερο από λεπτό μπορεί να αλλάξω. Όπως για παράδειγμα , μέσα σε πέντε λεπτά μπορεί να έχω αλλάξει πέντε φορές τουλάχιστον. Υπάρχουν φορές που δεν με προλαβαίνω, Πετάγεται μια διαφορετική φωνή ας πούμε από το πουθενά μέσα σε δευτερόλεπτα. Και είναι και το άλλο. Στο παρελθόν, πολλές φορές σε διάλογο που είχα με τον εαυτό μου, προσπαθούσα να εντοπίσω που είναι η δική μου φωνή και αν έχει αυτή τον έλεγχο. ώστε επαναλάμβανα το διάλογο, μέχρι να αισθανθώ ότι έχω εγώ τον έλεγχο. Πολλές φορές, μιλάω με τον εαυτό μου και αισθάνομαι ότι υπάρχει και μια τρίτη φωνή που θέλει να ακουστεί ή που ξέρω ότι υπάρχει, αλλά αγνοώ. Με αγχώνει μερικές φορές που θέλω να αλλάξω συμπεριφορά και καταπιέζομαι, για να μπορέσω να είμαι λειτουργική. Με αγχώνει μερικές φορές που αλλάζω και δεν μπορώ να το ελέγξω. Πολλές φορές απευθύνομαι στον εαυτό μου, σαν να μιλάω σε πολλά άτομα ή παθαίνω πολλή γρήγορα αλλαγή, που έχει συνέπειες και στο περιβάλλον μου (αρνητικές). Παρόλα αυτά, δεν έχω περιστατικά στα οποία δεν θυμάμαι τι έκανα, παρά μόνο μία φορά που σηκώθηκα το πρωί, πήγα στο μπάνιο, άνοιξα την πόρτα της εισόδου, και μετά πήγα στο υπνοδωμάτιό μου, αλλά δεν θυμόμουνα ότι άνοιξα την πόρτα. Μου το είπε η μητέρα μου. Προσπάθησα, αλλά δεν θυμόμουν. Σας παρακαλώ, έχω αγχωθεί. Τι μου συμβαίνει;
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Δεν είναι χρήσιμο να δοθεί απάντηση με αυτό τον τρόπο. Χρειάζεται να επισκεφθείτε κάποιον ειδικό Ψυχίατρο από κοντά, στο μέρος που ζείτε.
ΕΛΕΝΑ ΕΛΕΝΑ έγραψε την 15 Σεπτεμβρίου 2018 at 11:22:
Γεια σας...είμαι 32 ετών...κ εχω γενικευμένη ΑΓΧΩΔΗ διαταραχη.παντα είχα άγχος αλλά εδώ κ 4 χρόνια άρχισαν τα έντονα συμπτώματα κ οι κρίσεις πανικού.φοβαμαι καθημερινά ότι θα πάθω κάτι.(πάντα είχα αγχος εξαιτίας του πατέρα μου που έπινε...)κάποια στιγμή ένιωσα πως το ξεπερνάω μέχρι που αρρώστησε στο στόμα (καρκίνο αλλά είναι καλά πλέον)
Από τότε με το στόμα του είχα πάθει ισχυρό σοκ κ νόμιζα ότι έχω κάτι κ εγώ στο στόμα να φανταστείτε ότι ΤΟ ΕΝΙΩΘΑ Κ ΕΤΡΕΧΑ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΜΟΝΙΜΑ.ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΕ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΖΑΝΑΞ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ 0.5 ΤΗ ΜΕΡΑ .Κ ΕΙΧΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙ ΣΧΕΤΙΚΑ.
ΤΩΡΑ ΕΧΩ ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΖΑΛΑΔΕΣ Κ ΑΓΧΟΣ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΠΑΘΑΙΝΩ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ.ΠΑΙΡΝΩ ΖΑΝΑΞ ΕΔΩ Κ 3ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ 0.5 ΤΗ ΜΕΡΑ ΑΛΛΑ Κ ΠΑΛΙ ΝΙΩΘΩ ΑΣΧΗΜΑ ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΠΡΩΙ.
ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΠΑΡΩ Κ ΜΙΝΙΤΡΑΝ ΑΛΛΑ Φ Ο Β Α Μ Α Ι.ΟΤΙ ΑΝ ΑΡΧΙΣΩ Δ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΠΟΤΕ.Ή ΟΤΙ ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΦΥΤΟ.
ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΟΛΥ Κ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ.ΕΧΩ Κ ΔΥΟ ΜΩΡΑ 3ΕΤΩΝ ΠΟΛΥ ΖΩΗΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΜΕ ΤΡΕΛΑΙΝΟΥΝ Κ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΝΙΩΘΩ ΑΠΑΙΣΙΑ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΤΡΕΛΗ......
ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΗ ΤΡΕΛΑΘΩ...ΓΕΝΙΚΩΣ Φ Ο Β Α Μ Α Ι.Κ Δ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΚΡΙΒΩΣ.
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Καταρχήν, από τη στιγμή που πήγατε σε Ψυχίατρο για τα συμπτώματά σας και σας έδωσε μόνο Xanax αρχικά και μετά πήγε κατευθείαν στο minitran, καλά θα ήταν να αλλάξετε Ψυχίατρο. Από εκεί και πέρα, θα ήταν σημαντικό για εσάς να μπείτε και σε μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία σε συνδυασμό βέβαια και με μια πιο κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή για την περίπτωσή σας. Και φυσικά, δε είστε ούτε τρελή, ούτε μη ικανή μάνα. Όλοι είμαστε άνθρωποι και η ζωή δεν είναι πάντα κάτι εύκολο. Βρεθήκατε στα αδιέξοδά σας, κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας, ενίοτε. Αυτό που χρειάζεστε δεν είναι η ενοχή και η αυτομομφή, αλλά να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τα αδιέξοδά σας με έναν πιο χρήσιμο για την ισορροπία σας τρόπο...
ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ έγραψε την 12 Σεπτεμβρίου 2018 at 17:56:
Γεια σας. Απο μικρο παιδι με ερεθιζε σεξουαλικη η βια. Συγκεκριμενα, οταν ειχα ορμες η αναγκη μου να σκοτωσω εντομα ηταν μεγαλη για να ανεβασω πιο πολυ την λιμπιντο της φαντασιωσης. Σκεφτομουν καθε φορα οτι το εκανα χατιρι της γυναικας που ειχα στο μυαλο μου. Μεγαλωνοντας απεμεινε μονο η φαντασια. Οτι χατιρι της γυναικας που με ερεθιζει κανω σε καποιο ζωο κακο. Το βασανιζω. Εκεινη ειναι μπροστα μου και το χαιρεται. Ισχυει ομως και η αντιστροφη υποθεση, οτι δηλαδη η γυναικα κανει την πραξη και αυτο επισης με ερεθιζει πολυ. Οταν φαντασιωνομαι γυναικες με πολυ μεγαλο σεξ απιλ (μοντελα, τραγουδιστριες) η βια στην σκεψη γινεται απο εμενα ή απο αυτες εντονοτερη. Πιο μεγαλη. Πιο σαδιστικη. Αυτο μου το προκαλει η πληθωρικοτητα τους.
Με ερεθιζει ακομη και να ακουω απο γυναικες που με ελκυουν σεξουαλικα την λεξη βασανιζω και τα παραγωγα του στην ολη συζητητη. Με αναβει πολυ.
Ειμαι 30 ετων και ποτε μου δεν εκανα σχεση. Οι εμπειριες μου αφορουν μονο οικους ανοχης αλλα με οχι και τοσο καλα αποτελεσματα στην αποπειρα. Ειμαι ενας μετριος ανθρωπος αλλα καλος στην ψυχη. Αυτη ειναι ομως στο νου μια ιδιαιτεροτητα μου. Πως σχολιαζετε εσεις ολο αυτο; Ευχαριστω.
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Καταλαβαίνετε, πως θα ήταν δύσκολο να σχολιάσω τα γραφόμενά σας. Το μόνο που θα μπορούσα να σας πω, είναι πως κατά τη γνώμη μου θα ήταν καλό να ζητήσετε επαγγελματική βοήθεια για τα θέματα που σας απασχολούν. Δυστυχώς δε γίνεται να πω περισσότερα και δε θα ήταν και υπεύθυνο κάτι τέτοιο. Ζητήστε επαγγελματική βοήθεια πιο άμεση, από μια απλή καταχώρηση εδώ
uriahmess uriahmess έγραψε την 9 Σεπτεμβρίου 2018 at 22:23:
Γεια σας. Είμαι 23 χρόνων και τις τελευταίες εβδομάδες βιώνω έντονες εναλλαγές ψυχολογικά και σωματικά. Ανά μερικές ώρες ή μερικά λεπτά ή από μέρα σε μέρα, είμαι νευρική, χαρούμενη, κάνω αστεία, συμπεριφέρομαι αλλοπρόσαλλα και χαριτωμένα, έχω ενέργεια, οι παλμοί μου μπορεί να είναι έντονοι,θέλω να κάνω συνεχώς πράγματα. Και μετά από μερικές ώρες νιώθω κούραση, υπνηλία, θλίψη, απάθεια, βαρεμάρα. Άλλες φορές η θετική διάθεση μπορεί να είναι πιο έντονη, οπότε έχω έντονη ταχυπαλμία, πιεστική ενέργεια, οι σκέψεις μου τρέχουν συνέχεια, και είμαι λες και έχω πιει γερές δόσεις καφείνη., για να καταλήξω στη συνέχεια να είμαι λες κι έχω πιει βαλεριάνα Άλλες φορές μπορεί να είναι ακόμα πιο έντονο, Άλλες φορές μπορεί να είμαι πραγματικό αρνί να σου δίνω την εντύπωση ότι σε νοιάζομαι και τα λοιπά, και μέσα σε ένα δευτερόλεπτο να σου μιλάω σαν να σε μισώ με την παραμικρή αφορμή. Κάθε τόσο και εδώ και ένα χρόνο (αλλά για δυο βδομάδες πιο συχνά). με πιάνει μια ταχυπαλμία και δε μπορώ να ηρεμήσω με τίποτα. Τότε σκέφτομαι τρόπους να πεθάνω λες και το ξέρω, αλλά δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι είναι επικίνδυνο. Ή σκέφτομαι κακίες τη μια μετά την άλλη ή είμαι πολύ οξύθυμη, Αυτό συνήθως κρατάει μισή ώρα. Γενικά, πολύ συχνά είμαι για κάμποση ώρα ή ώρες σαν να είμαι μέσα σε ένα ρόλο, και μετά συνέρχομαι και δε θυμάμαι. Λες και δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ.
Υπάρχει περίπτωση να έχω κάτι;
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Θα σας απαντήσω όσο πιο άμεσα και ειλικρινά μπορώ. Ναι. Υπάρχει σημαντική περίπτωση να έχετε κάτι και θα ήταν χρήσιμο για εσάς να πάρετε μία γνώμη από ειδικό σύντομα. Και σίγουρα όχι μέσα από μια γραπτή διαδικασία τέτοιου τύπου. Απευθυνθείτε άμεσα. Δεν είναι ο σκοπός μου να σας αγχώσω, μα να σας ενεργοποιήσω...
Ολγα Ολγα έγραψε την 21 Αυγούστου 2018 at 10:15:
Γειά σας!είμαι 35 χρονών κ από τα 22 εχουν αρχίσει οι κρίσεις πανικού που ανά διαστήματα τις ξεπερνούσα χωρίς κάποια βοήθεια αλλα αποφεύγοντας κάποιες πολύ στρεσογονες καταστάσεις.Υπήρξαν όμως κ φορές για αρκετό χρονικό διάστημα που τις ξεπερνούσα τελείως παρολο που περνούσα κάποιες πολύ δύσκολες καταστάσεις παραμένοντας όμως κάποιες φοβιες μου πχ (το να είμαι μόνη σε ένα ξένο μερος).φέτος τα Χριστούγεννα όμως κάνοντας κάτι που είχε αγχώσει πολυ πιο παλια άρχισα να έχω ένα μόνιμο άγχος καθόλη τη διάρκεια της μέρας κ αυτο κράτησε 4μηνες με τα συμπτώματα σταδιακά να φεύγουν κ πάνω που είπα ότι θα το ξεπεράσω κ αυτο πέθανε ένα αγαπημένο πρόσωπο κ επανήλθαν όλα. Ευτυχώς λόγο καλοκαιριου (περισσότερες ασχολίες κ καποιες ευθυνες)άρχισα παλι να μην το νιώθω όλη μέρα αλλά κάποιες ώρες μέσα στη μέρα συνήθως βράδυ. Έχω τώρα δύο μέρες όμως που με έχει ξαναπιάσει λόγο ότι αγχωθηκα για κάποια προβλήματα υγείας μου.Καταλαβαίνω ότι πρέπει να πάω σε έναν ψυχίατρο αλλά η μεγαλύτερη μου φοβία είναι οι γιατροί κ τα νοσοκομεία όπου θεωρώ πως έτσι ξεκίνησαν οι κρίσεις πανικού από τότε που αρρώστησε η μαμά μου κ τελικά κατέληξε. Τι θα μπορούσα να κανω;ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για το χρόνο σας κ την συμβουλή σας!
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Νομίζω πως είναι ώρα να μην προσπαθείτε πλέον μόνη σας. 13 χρόνια είναι πολλά. Θα σας πρότεινα ανεπιφύλακτα να απευθυνθείτε σε ειδικό για κάποια ψυχοθεραπευτική διαδικασία. Ρίξτε μια ματιά στα κείμενά μου σχετικά με τη διαταραχή πανικού https://www.psychiatrosonline.gr/category/keimena-psychologias/panic-disorder/
Αργυρω Αργυρω έγραψε την 13 Αυγούστου 2018 at 12:31:
Γεια σας γιατρε .Θα ηθελα να σας ρωτησω σχετικα με ενα προβλημα που αντιμετωπιζω με το αγορι μου .Ειναι 28 ετων και κατα την διαρκεια της ομιλιας λεει ασχετα πραγματα που ειναι εκτος του θεματος προς συζητηση και δεν εχουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ομως καμια συναφεια με αυτο και οταν τον ρωταω γιατι το ειπες αυτο αλλαζει θεμα αποφευγωντας να απαντησει . Σημειοτεον οτι πασχει απο σακχαρωδη διαβητη αν και δεν γνωριζω κατα ποσο μπορει να σχετιζεται ο διαβητης με αυτη την συμπεριφορα . Επισης πολλες φορες επαναλαμβανει ξανα και ξανα πραγματα και επισης λεει πραγματα χωρις κανεναν ειρμο και καμια λογικη .Χαρακτηριστικα μου ανεφερε καποια φραση η οποια με προβληματισε διοτι δεν ειχε κανενα λογικο ερεισμα .Εκει που συζητουσαμε καποιο ζητημα ξαφνικα με ρωταει στο ακυρο αν φορεσω το τζιν και καθισω στο λεωφορειο δεν θα παθω τιποτα??? (το τζιν αυτο ηταν διπλα του σε μια καρεκλα και το φορουσε και προηγουμενως οταν ειχε βγει να παρει κατι .Ανησυχω μηπως υπαρχει καποια υποβοσκουσα ψυχιατρικη διαταραχη την οποια εγω αγνοω .Ειλικρινα θα εκτιμουσα πολυ αν μου απαντουσατε στην ερωτηση μου .Ευχαριστω παρα πολυ εκ των προτερων!!!
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Έτσι όπως μου τα περιγράφετε, είναι πιθανό να υπάρχει όντως κάποια ψυχική διαταραχή, μα φυσικά κάτι τέτοιο δε μπορεί να αποφασισθεί μέσα από αυτή τη διαδικασία. Θα σας πρότεινα να απευθυνθείτε σε κάποιο ειδικό στον τόπο διαμονής σας, χωρίς πολλή καθυστέρηση...
Κατερίνα Κατερίνα έγραψε την 24 Ιουλίου 2018 at 21:37:
Καλησπέρα,

Η μητέρα μου είναι εδώ και 26 χρόνια ινσουλινοεξαρτομενη διαβητικη με υπερθυροειδισμο. Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου ηταν ευεξαπτη αλλα οχι τακτικα. Το τελευταιο εξαμηνο εχει επιδεινωθει η κατάσταση. Νευριαζει για αδιανοητους λογους και φτανει σε ορια υστεριας. Παντα μετα απο τέτοια σκηνικα ακολουθεί η θλιψη και το κλαμα. Γενικοτερα το τελευταίο εξαμηνο διακατεχεται απο θλιψη. Αν πιεστει αρκετά αρχιζει να κανει σπαστικες κινησεις οι οποιες την οδηγουν σε ημιλυποθιμη κατασταση λιγων δευτερολεπτων, ενω στη συνεχεια εχει αφωνια ακινησια και μειωμενη οραση για καποια λεπτα εως μια ωρα. Σίγουρα χρηζει ψυχιατρικης αγωγης. Δωστε μου μια κατευθυνση. Ειναι διπολικη, εχει διαταραχη μετατροπης, έχει απλα καταθλιψη η μηπως κατι απο αυτα συνδιαζεται με τα προβληματα υγειας της και τα κανουν να δειχνουν εντονοτερα? Με εχει αγχωσει ολη αυτη η κατασταση και διακατεχομαο μονιμως απο ασχημα συναισθήματα. Εχω αγχος και φοβο.
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Σίγουρα η μητέρα σας, κάτι έχει, όπως και εσείς η ίδια έχετε αντιληφθεί. Το σημαντικό είναι να ζητηθεί βοήθεια σε αυτή τη φάση και όχι να συναποφασίσουμε εσείς κι εγώ, ποια θα είναι η διάγνωση. Θα σας πρότεινα να φωνάξετε έναν ψυχίατρο κατ'οίκον για να την δει και να της δώσει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Και από εκεί και πέρα, διατηρείστε τις ενδοψυχικές σας αποστάσεις από τοξικές συμπεριφορές, από όπου κι αν προέρχονται αυτές, γιατί έχετε και μια ζωή να φροντίσετε, αν θυμάστε. Τη δική σας...
Σπυρος Σπυρος έγραψε την 23 Ιουνίου 2018 at 19:44:
Καλησπέρα γιατρε, ειμαι 23 και εδω και δυο χρονια εχω προβλημα με αγχος εχω παει σε ψυχιατρο και ψυχολογο και μου ειπαν για γενικευμενη αγχωδη διαταραχη και ιδεοψυχανγκαστικη διαταταχη και παιρνω ladose πανω απο ενα χρονο τωρα. Το ladose κανει δουλεια πολυ αλλα ήθελα να ρωτησω την γνωμη σας για καποιο extra φυσικο φαρμακο που θα μπορουσε να βοηθησει στο αγχος, οχι ομως βενζοδιαζεπινες κατι φυτικο για παραδειγμα
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Έχω αναφερθεί ξανά στο θέμα. Δεν είναι εφικτό, ούτε δεοντολογικό να γίνεται συζήτηση για φάρμακα και προτάσεις με αυτό τον τρόπο...
μαρια μαρια έγραψε την 6 Ιουνίου 2018 at 20:34:
Επειτα απο πολλα χρονια καταλαβα οτι ισως εχω μιας μικρης μορφης καταθληψης! Με την οικονομικη κατασταση που εχουμε σιγουρα δεν μπορω να παω καπου να εκφραστω και να λυσω τα προβληματα.. Τι κανω γιατρε μου; Μενουμε μεσα στην λυπη μεχρι να περασει μονη της;
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Αυτό που χρειάζεται να κάνετε, νομίζω πως είναι μία απόφαση που χρειάζεται να την πάρετε για τον εαυτό σας και να ζητήσετε βοήθεια. Το ερώτημά σας, μοιάζει λίγο ρητορικό. Ίσως δεν έχετε αποφασίσει να κάνετε κάτι για εσάς...
chique chique έγραψε την 31 Μαΐου 2018 at 21:29:
Γεια σας, έχω μια σκέψη στο μυαλό μου που κοντεύει να σπάσει το κεφάλι μου. Ντρέπομαι πολύ που εκφράζω αυτό το πρόβλημα αλλά θέλω βοήθεια. Λοιπόν το πρόβλημα είναι με ένα πολύ κοντινό πρόσωπο, στο παρερελθόν έχει συμβεί αυτό 2 φορές αυτό. είπα σ αυτό το άτομο κάτι καλό που μου συνέβει και άρχισε να λέει κακίες και οτι θα κάνει κάποιες πράξεις για να μου το χαλάσει αυτό και μετα έλεγε ότι έκανε πλάκα, ενώ έδειξε ξεκάθαρα οτι όχι απλα δε χαρηκε αλλα και δεν ήθελε να το δεχτεί αυτό έλεγα και δεν ήθελε να το πιστέψει. έδειχνε φθόνο κα για οτιδήποτε καλό με ειρωνεύεται μερικές φορες. έχω παρατηρησει οτι το άτομο αυτό γενικά και προς άλλα άτομα έχει μια τέτοια διάθεση, δηλ του φταίει η ευτυχία του άλλου και φθονάει, έτσι τουλ κατάλαβα εγω. επίσης σε ότι κανω με μιμηται και νομιζω οτι το κάνει με ανταγωνιστική διάθεση και δε το θέλω κοντά μου αυτό το άτομο. δηλ ηθελα να πάω κομμωτήριο και δεν ήθελα να ειμαι κοντά μ αυτό το άτομο ουτε στο κομμωτηριο να φανταστείται δεν αισθάνομαι καλα μαζι του νιωθω οτι δε με εκφραζει να ειμαι μαζι του. τωρα το προβλημα μου είναι οτι στην οικογένεια μου με εχουν φορτωσει και ένα είναι η ευθύνη σε εισαγωγικά αυτού του ατομου λες και εγώ είμαι θεος. δηλ αμα τυχει να βρω εγώ κάπου αλλου δουλειά πρεπει να πάρω και αυτό το άτομο, ομως εμενα έτσι μου ακυρώνουν τη δική μου ζωη εγω μπορεί να έχω άλλα σχέδια για τη ζωη μου. μετά σκέφτομαι πως στο μέλλον θα φορτωθώ αυτό το άτομο και πως αν θελήσω να παντρευτώ ας πούμε θα πρέπει να έχω και αυτό το άτομο επειδη υπάρχει ανεργια κ.λ.π και αυτο με τρελαίνει δε το θέλω κοντά μου αυτό το άτομο. και εγώ ξεκρέμαστη είμαι. αν έχω δουλειά στο μέλλον σαφώς και θέλω να βοηθήσω αλλά αισθάνομαι πως θέλω να κάνω κάποια πράγματα οπως να παντρευτώ ας πούμε και δε το θέλω μες στο σπίτι μου αλλα ούτε να φορτωσω αυτόν που θα πάρω με ευθύνες που μου ρίχνουν εμένα. απο την άλλη όμως θελω να είναι καλά αυτό το άτομο να μην υποφέρει και να είναι χαρούμενο στη ζωή του όπως θέλω και για τον εαυτό μου. Και αυτό το άτομο έχει εμφάνιση έχει δυνατοτητες χαρίσματα με κάναν να πιστέψω οτι η ευτυχια του εξαρταται απο μένα και τρελένομαι. Αυτό που θέλω είναι να βρώ δουλειά και να εξαφανιστώ θέλω να ζήσω έχω τόσες μέρες που αντι να κάνω αυτά που είχα προγραμματισει καθομαι και συλλογίζομαι.....
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Αυτό που έχετε ανάγκη να κάνετε, να το κάνετε. Και όποιος σας κάνει να αισθάνεστε ένοχη και σας φορτώνει με τοξικότητα, καλό είναι να τον κρατήσετε σε απόσταση. Άλλωστε η ζωή σας, σας ανήκει και αυτό οφείλουν να το σέβονται όλοι...
Φανή Φανή έγραψε την 31 Μαΐου 2018 at 20:56:
Καλησπέρα. Το πρόβλημά μου είναι ότι εδώ και 5 μήνες παθαίνω κρίσεις πανικού και έχω μόνιμα άγχος. Πήγα σε γιατρό, αλλά δεν μπόρεσα να πάρω χημικά αντικαταθλιπτικά, γιατί παίρνω ταμοξιφένη για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού και ο οργανισμός μου δεν αντέχει τις παρενέργειες. Το τελευταίο τρίμηνο παίρνω καθημερινά λεξοτανίλ, γιατί αλλιώς δεν μπορώ να βγω από το σπίτι, πόσο μάλλον να πάω στη δουλειά. Η ποιότητα της ζωής μου έχει υπιβαθμιστεί δραματικά. Υπάρχει κάποια αγωγή που θα μπορούσε να με βοηθήσει;
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Έτσι όπως μου τα λέτε, νομίζω ότι η απάντηση είναι φανερή και ξεκάθαρη ίσως. Μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία είναι αυτό που χρειάζεστε και νομίζω ότι πιθανώς το αντιλαμβάνεστε κι εσείς αυτό...
Μαρια Μαρια έγραψε την 21 Απριλίου 2018 at 13:47:
Καλησπερα σας,πηγα σε γιατρο και διεγνωσε οτι εχω,αγχωδης καταθλιπτικη συνδρομη.Θελω να ρωτησω,δηλαδη ειμαι τρελη; Ειμαι 43 χρ
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Φυσικά και δεν είστε τρελή. Δε νομίζω ότι χρειάζεται να σας γράψω το οτιδήποτε περισσότερο...
Miranta Miranta έγραψε την 5 Απριλίου 2018 at 15:32:
Καλησπέρα . Θα ήθελα να ρωτήσω , ο αδερφός της μάνας μου έχει νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική και παίρνει αγωγή , ο γιατρός όταν τον ρώτησα αν πάσχει από σχιζοφρένεια μου είπε μπορεί ναι μπορεί όχι . Υπάρχει περίπτωση να το κληρονομησω ? Είμαι 29 , έχασα έναν πολύ δικό μου άνθρωπο και αυτό μου προξένησε φοβίες η μία χειρότερη από την άλλη , πήγα σε ψυχολόγο και μου είπε ότι δεν έχω κάτι αλλά εδώ και αρκετό καιρό ακούω έναν σαν μουρμουρητο και δε ξέρω αν είναι εξωτερικός ήχος που δεν τον άκουγα τόσα χρόνια ή φωνές στο κεφάλι και αρχίζω να τρελαίνομαι. Οι φωνές ξεκινάνε σιγά σιγά και επιδεινώνονται ? Δε ζητάω να κάνετε διάγνωση , δε γίνεται από το ίντερνετ απλά κανω δυο ερωτήσεις . Ευχαριστώ εκ των προτέρων
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Η κληρονομικότητα είναι κάτι που όντως υφίσταται, αλλά αυτό δε σημαίνει πως υφίσταται απαραίτητα και στη δική σας περίπτωση. Το μόνο βέβαιο, είναι πως το να ζείτε διαρκώς με μια τέτοια σκέψη, δε σας βοηθά καθόλου. Απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για να σας βγάλει από τέτοιες περιττές φοβίες πως έχετε κάτι κληρονομικό, καθώς αυτό είναι και το πιο πιθανό. Να μην υπάρχει δηλαδή κάποια σχέση με την ασθένεια του συγγενούς σας. Κάντε όμως κάτι για να ξεφορτωθείτε αυτή τη σκέψη...
Εφη Εφη έγραψε την 24 Μαρτίου 2018 at 01:25:
Καλησπέρα.. Το πρόβλημα μου εμενα ξεκίνησε στα 22 όταν πρωτοαρχισα να παθαίνω κρίσεις πανικού.. εκδηλώθηκαν μετά από αλλαγη πόλης (από Αθήνα σε επαρχία) λόγω σπουδών. Αν κ πιστεύω ότι είχα ξαναπαθει νωρίτερα. Γύρισα πιάσω στην Αθήνα έδωσα πάλι πανελλήνιες, εργαζόμουν παράλληλα και ζούσα μόνη..οι κρίσεις συνέχιζαν αλλά κατάφερα να το ελέγχω χωρίς να έχω πάει σε κάποιο ειδικό. Μετά από ένα χρόνο και μια αλληλουχία έντονων γεγονότων, όχι απαραίτητα αρνητικών, οι κρίσεις δυνάμωσαν..ξαναπέρασα στην ίδια σχολή στην επαρχία είπα να ξανά προσπαθήσω αλλά ξεκίνησα να παθαίνω αγοραφοβια. Γύρισα πάλι πίσω αυτή τη φορά στο πατρικό μου..πράγμα το οποίο λειτούργησε σαν δεκανίκι μιας και τα είχα όλα έτοιμα..ξεκίνησα ψυχοθεραπειες αρχικά με ψυχολογο και μετά με ψυχίατρο.. η ψυχίατρος κάποια στιγμή μου πρότεινε φαρμακευτική αγωγή κάτι που εξαρχής δεν ήθελα. Και μόνο που δοαβααα για τις παρενεργειες μου δημιουργήθηκε φαρμακοφοβια, πλέον με όλων των ειδών τα φάρμακα κ όχι μόνο τα ψυχοτροπα. Σταμάτησα της θεραπείες με συνέπεια να κλειστώ στο σπίτι να βγαίνω μόνο εδώ κοντά κάποιες μέρες και πάντα θέλω να είμαι μόνη αφού αισθάνομαι ότι κάποιος άλλος όχι απλά δεν μπορεί να καταλαβει κ να βοηθήσει αλλά με λάθος ατάκες στην προσπάθεια να με βοηθήσουν αισθάνομαι και χειρότερα..άρχισα να συνηθίζω να ζω έτσι μιας κ το αγόρι μ είναι εδώ πάντα για εμενα όπως κ οι γονείς, άθελα τους όμως με τη συμπεριφορά αυτά με βοηθανε στο να κλείνομαι αφού δεν ξεβολεύομαι. Τις κρίσεις τις έχω μάθει πλέον καλά.. και γιατί συμβαίνουν και πως συμβαίνουν και τι πρέπει να κάνω..μπορεί να μ είναι παρά πολύ δυσάρεστο αλλά δεν φοβαμαι τόσο όσο κάποτε. Μέχρι που έπαθα ένα επεισόδιο αποπροσωποποιησης.. διαρκείας 2 λεπτά αλλά ήταν ότι πιο τρομαχτικο έχω βιώσει. Αυτό έγινε πριν 4 ημέρες..υπάρχουν φορές που ξεχνιέμαι αλλά και άλλες που το σκέφτομαι και αισθάνομαι περίεργα..φυσικά κ φοβαμαι μην το ξαναπάθω όποτε κ το σκέφτομαι συχνά πυκνά μέσα στη μέρα.. πιστεύω ότι το έπαθα σαν ένα ειδοποιητήριο καμπανάκι..με έβαλε σε εγρήγορση να αρχίσω να σκέφτομαι κ πάλι σοβαρά την ψυχοθεραπεία..αυτό που θα ήθελα να μαθω τώρα είναι κάποιες πληροφορίες γι αυτό π έπαθα κατά ποσό πρέπει να ανησυχώ.. και επίσης το άλλο είναι πως ενώ εντοπίζω ότι η κατάσταση αυτ είναι προβληματική και πρέπει να κάνω κάτι, δεν το κάνω. Δεν το παίρνω απόφαση. Με πιάνει άγχος όταν σκέφτομαι ότι πρέπει να ξεκινήσω θεραπεία κ ας ξέρω ότι το αποτέλεσμα θα είναι να είμαι σε καλύτερη θέση από τωρα.. πως θα ξεπεράσω αυτό το κόλλημα; Γιατί δεν το κάνω αφού το θέλω. Θέλω να είμαι καλά κ δεν κάνω κάτι γι αυτό.. όποτε κ αισθάνομαι εγκλωβισμένη μέσα σε μια κατάσταση που δε θέλω αλλά παράλληλα ενώ υπάρχουν λύσεις επίσης είμαι αρνητική.. επίσης πλέον είμαι σε ιδιωτική σχολή και σπουδάζω μέσω από προγραμμα distance, άλλο ένα στοιχείο που με κάνει να βολεύομαι όσο και αν ξέρω ότι είναι αρρωστημένο όλο αυτό..η αποπροσωποποιηση όμως ήταν ότι χειρότερο..μου έδειξε ότι πρέπει να αρχίσω να ξεπερνάω πράγματα κ όχι να παθαίνω κ αλλά. Ευχαριστώ πολύ. Θα αναμένω απάντηση σας
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Δε μπορώ να σας πω, τον λόγο για τον οποίο δεν αποφασίζετε να ζητήσετε βοήθεια. Μπορώ όμως να σας πω, πως χρειάζεται να ξεπεράσετε τις αναστολές σας και να το κάνετε. Ακόμη και μια ήπια φαρμακευτική αγωγή, δε σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο και δεν αποδεικνύει τη σοβαρότητα της οποιαδήποτε κατάστασης. Βοηθήστε τον εαυτό σας, κάνοντας αυτό που χρειάζεστε πραγματικά και μην υπακούτε στην εσωτερική σας τάση να παραμένει σε δυσκολία. Κάντε το χωρίς να αναρωτιέστε, χωρίς να θέτετε διλήμματα και επιφυλάξεις. Απλά κάντε το γιατί μέσα σας, γνωρίζετε πως το χρειάζεστε...
Konstantinos Konstantinos έγραψε την 23 Μαρτίου 2018 at 20:16:
Ποσο χρονικο διαστημα μπορει να διαρκεσουν οι συνεδριες Αυτογνωσιας και ποτε ολοκληρωνεται ο "κυκλος" ?
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Δε συμφωνώ σε γενικές γραμμές, με τις προσεγγίσεις κατά τις οποίες, τίθενται συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια μιας ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, για τον απλό λόγο, πως απευθυνόμαστε σε ανθρώπους και όχι σε μηχανές;. Ο κάθε άνθρωπος, έχει τις δικές του αντιστάσεις, την δική του ικανότητα επεξεργασίας και ανάλυσης. Για τους παραπάνω λόγους, και κατά τη γνώμη μου, το ψυχοθεραπευτικό ταξίδι αυτογνωσίας, δε μπορεί να μπει σε χρονικά καλούπια και δε συνηθίζω να το κάνω.
Εβελίνα Εβελίνα έγραψε την 23 Φεβρουαρίου 2018 at 14:46:
Καλησπέρα σας. Είμαι γυναίκα 24 ετών και έχω μεγάλο πρόβλημα με την εύρεση εργασίας. Παρότι έχω προσόντα αδυνατώ να βρω εργασία για μήνες με αποτέλεσμα να έχω πολύ άγχος, να μην μπορώ να αναπνεύσω καλά, να με πιάνει κατάθλιψη όταν είμαι έξω με φίλους, να κλαίω χωρίς συγκεκριμένο λόγο (πχ τσακωμός με το σύντροφό μου) και να τον υποχρεώνω να βγαίνουμε από το σπίτι σχεδόν κάθε βράδυ (γιατί τα πρωινά δουλεύει) για μια βόλτα ''για να πάρω ανάσα''. Να σας πω και ότι το σπίτι που διαμένω είναι μακριά από το κέντρο της πόλης, οπότε είναι αδύνατο να πάω για μία έξοδο μόνη μου με τα πόδια, χρειάζεται κάποιος να με μεταφέρει. Αισθάνομαι ότι είμαι βάρος και δεν προσφέρω τίποτα, παρά μόνο καταναλώνω. Πώς να αλλάξω αυτή την κατάσταση, και κυρίως να φύγει αυτό το βάρος από πάνω μου ; Ευχαριστώ.
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Καταλαβαίνω. Η ύπαρξη εργασίας, δεν προσφέρει μόνο χρήματα. Είναι σημαντικός παράγοντας για να αισθανόμαστε δημιουργικοί και παραγωγικοί. Παρ'όλα αυτά, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε την κάθε δυσκολία που προκύπτει στη ζωή, θεωρώ ότι δεν είναι ανεξάρτητος από τα ενδοψυχικά μας φίλτρα και κατ επέκταση από τα θέματα που βαθύτερα, μας απασχολούν. Αν αισθάνεστε ότι τα καταθλιπτικά πεδία, σας δυσκολεύουν σε σημείο να πλήττουν την λειτουργικότητά σας, όπως φαίνεται από τα γραφόμενά σας, θα σας πρότεινα να ζητήσετε βοήθεια από ειδικό, είτε αυτή αφορά σε μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία, είτε σε μια φαρμακευτική προσέγγιση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχετε κάτι σοβαρό. Αλλά κάθε τι που μας απασχολεί, σε βαθμό που πλήττει τη λειτουργικότητά μας, χρειάζεται να το αντιμετωπίζουμε πριν εγκατασταθεί η όλη εικόνα στο μυαλό μας, και μας κάνει να αισθανόμαστε προβληματικοί
δεσποινα δεσποινα έγραψε την 24 Ιανουαρίου 2018 at 17:07:
καλησπερα θα ηθελα να σας ρωτησω τα εξης,παλια εκανα χρηση του φαρμακος minitran 4-25 για διαταραχη πανικου και καταθλιψη και ομολογω οτι μου ειχε κανει απιστευτη δουλεια,λογω ελλειψης σε πολλα φαρμακεια ομως αναγκαστικα να το κοψω νωριτερα απο οτι επρεπε και οταν το επαιρνα δν το επαιρνα συστηματικα ,πριν λιγες μερες ξεκινησα το ladose μισο καθε μερα και εχουν περασει 10 μερες και νιωθω χειροτερα απο οτι ειμουν,το παιρνω σε συνδυασμο σε 25 mg seroquel ,για να μην παρω καποιο εθιστικο ηρεμιστικο..τι με συμβουλευετε να κανω? με το minitran δν ειχα τετοια θεματα..και αν με ρωτουσατε ποιο θα προτιμουσα θα σας ελεγα οτι με αυτο ενιωθα καλυτερα..ακομα και στο αγχος κι ας ειναι παλιο αντικαταθλιπτικο.
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας.Με την ευκαιρία που μου δίνει το μήνυμά σας, θα ήθελα σε αυτό το σημείο να αναφέρω, ότι η συγκεκριμένη σελίδα του Psychiatros Online, δεν ενδείκνυνται για οδηγίες σχετικά με φαρμακευτικές αγωγές. Κάτι τέτοιο θα ήταν τουλάχιστον ανεύθυνο,μιας και δεν είναι δυνατόν κάποιος να δίνει οδηγίες και συμβουλές σχετικά με φαρμακευτικές αγωγές, για έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζει και δεν έχει καμία αντίληψη για την κλινική του εικόνα. Και γενικά θα πρότεινα να μην περιδιαβαίνετε στο διαδίκτυο ψάχνοντας πρόχειρες λύσεις για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως είναι η υγεία μας.
Ζωη Ζωη έγραψε την 22 Ιανουαρίου 2018 at 01:41:
Καλησπέρα !η μικτή αγχώδη καταθλιπτική διαταραχή με εμμονικα στοιχεία είναι η διπολική διαταραχή η καμια σχέση?
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας..ναι..σχετίζονται..από εκεί και πέρα,προσωπικά θεωρώ οτι οι διαγνώσεις στην Ψυχιατρική,συχνά αλληλεπικαλύπτονται με τρόπο που μπερδεύει τα πράγματα αντί να τα κάνει απλούστερα.Σημασία έχει-για τη συνέχεια της συζήτησης-ο λόγος για τον οποίο κάνετε τη συγκεκριμένη ερώτηση.
Αλκμήνη Αλκμήνη έγραψε την 28 Δεκεμβρίου 2017 at 13:11:
Πρίν από περίπου 10 χρόνια εμφάνισα συμπτώματα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής. Μετά από θεραπεία με ladose (1 την ημέρα) για αρκετούς μήνες, τα συμπτώματα υποχώρησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό και για τέσσερα περίπου χρόνια ήμουν πολύ καλά χωρίς φάρμακο. Τον φετινό Φεβρουάριο τα συμπτώματα επανήλθαν, άρχισα ξανά το ladose ( 1 την ημέρα) και μετά από 8 μήνες είχαν σχεδόν εξαφανιστεί. Στην προσπάθεια μου να τα σταματήσω ξανά, μείωσα τη δόση σε μισό ladose την ημέρα για πέντε εβδομάδες. Τα συμπτώματα άρχισαν να κάνουν ξανά την εμφάνισή τους και έτσι συνέχισα να παίρνω πάλι 1 την ημέρα. Εδώ και περίπου 3 εβδομάδες παίρνω 1 την ημέρα ξανά, αλλά και πάλι δεν είμαι εντελώς καλά. Η ερώτησή μου είναι η εξής: η εν λόγω υποτροπή μπορεί να οφείλεται στη μείωση της δόσης του φαρμάκου; Προτείνετε να συνεχίσω να παίρνω 1 την ημέρα για κάποιους μήνες; Ευχαριστώ!
Chris Kakoulidis Admin Reply by: Chris Kakoulidis
Γεια σας. Καταννοείτε πως θα ήταν ανεύθυνο να δίνω οδηγίες για φαρμακευτικές αγωγές με αυτό τον τρόπο και δίχως να γνωρίζω τον άνθρωπο στον οποίο αναφέρομαι. Από εκεί και πέρα, αν θέλετε τη γνώμη μου πιο σφαιρικά, είμαι της άποψης πως τα φάρμακα δεν αρκούν-παρά το ότι είναι απαραίτητα μερικές φορές- για να επέλθει η ισορροπία που αναζητούμε. Χρειάζεται και η ψυχοθεραπευτική διαδικασία για να μην μπαίνουμε επαναληπτικά σε φάσεις υποτροπών μιας νεύρωσης